Bij de lokale organisatie waar ik vrijwilligerswerk doe, worden intervisiebijeenkomsten voor vrijwilligers georganiseerd. Vrijwilligers wisselen ervaringen uit, denken mee over elkaars dilemma’s en leren van elkaar. Op tafel ligt de Handboek Intervisie met vrijwilligers van het LSTA. Het stappenplan staat op het whiteboard geschreven.
We maken een rondje langs de vijf aanwezige vrijwilligers. De vragen die we beantwoorden zijn: Welke hulpvragers begeleid je op dit moment? Wat gaat goed? Waar loop je tegenaan? Al snel kiezen we samen een casus om dieper op in te gaan.
Een vrijwilliger vertelt over een vrouw die zij al jarenlang ondersteunt. Nu de vrouw ouder wordt, lijkt zij steeds afhankelijker te worden van de hulp. Niet alleen bij het jaarlijks aanvragen van het Persoonlijk Minima Budget, maar ook bij het lezen van brieven van instanties en het regelen van bankzaken. De vrijwilliger wil graag helpen, maar heeft ook een dilemma: Hoe voorkom je dat ondersteuning die bedoeld is als tijdelijk, uitgroeit tot een blijvende afhankelijkheidsrelatie?
De casus roept de bredere vraag op: Welke ondersteuning is er voor ouderen met een laag inkomen, die steeds minder mee kunnen komen in een samenleving die steeds digitaler wordt? En als er geen passend alternatief of steunend netwerk is, hoe voorkom je dan toch dat een vrijwilliger steeds langer betrokken blijft?
Vrijwilligers staan dicht bij mensen. Juist daardoor zijn zij vaak de eersten die merken waar het systeem knelt. Intervisie brengt die signalen boven tafel. Maar hoe zorgen we ervoor dat ze ook leiden tot verandering?
Jansje van Middendorp is adviseur en onderzoeker op het gebied van armoede en schulden. Als vrijwilliger thuisadministratie ondersteunt ze mensen met geldzorgen. Heb je vragen of opmerkingen? Neem contact op!