Er komt een hulpvrager langs bij het inlooppunt. Hij heeft een brief gekregen van de energiemaatschappij dat hij 780 euro moet bijbetalen voor zijn energieverbruik in 2025. Bij zijn verhuizing van een appartement naar een hoekwoning had hij nog contact opgenomen met de energiemaatschappij. Of hij zijn termijnbedrag niet moest verhogen. “Nee hoor, dat kunt u gewoon zo laten staan”, zou het antwoord zijn geweest.
De man heeft gebeld met de energiemaatschappij en te horen gekregen dat hij het bedrag in 12 termijnen van 65 euro mag voldoen. Hij heeft boos de verbinding verbroken. Die kosten kan hij er niet bij hebben. Hij moet leven van een bijstandsuitkering, heeft chronische gezondheidsklachten en moet vaak naar het ziekenhuis. Op een papier heeft hij zijn inkomsten en vaste lasten opgeschreven. Met vervoerskosten en de aflossing erbij houdt hij onder de streep een paar euro over. Er is dan geen geld meer voor boodschappen.
“Kijk ze hebben toegegeven dat ze een fout hebben gemaakt” zegt hij en hij duwt zijn telefoon onder mijn neus. Ik zie in een whatsapp conversatie een lange toelichting van een medewerker van de energiemaatschappij, maar mijn ogen vallen op de reactie van mijn hulpvrager: ‘Val dood’ staat er. “Heeft u dit geschreven?” vraag ik naar de bekende weg.
Samen bellen we naar de energiemaatschappij. Een betalingsafspraak van 24 termijnen van 32,50 is het meeste wat de energiemaatschappij kan doen. Maar ook dit is voor meneer eigenlijk niet haalbaar. Ook nu overheerst de frustratie. “Het is jullie eigen schuld, als jullie mijn maandbedrag hadden verhoogd was dit nooit gebeurd,” schreeuwt hij door de telefoon, “Jullie kunnen allemaal de *** krijgen!” Ik neem het gesprek over.
Als de verbinding is verbroken vertelt meneer angstig dat hij niet in de schulden wil komen. Een schuldsaneringstraject heeft hij een paar jaar geleden afgerond. Hij voelt wéér de grip tussen zijn vingers wegglippen. Ik stuur een aanvraag naar het noodhulpbureau. Binnen twee dagen hebben we een bericht terug dat ze het gehele bedrag over zullen nemen en de betaling aan de energiemaatschappij zullen doen. Met dit nieuws bel ik op. Het is stil aan de andere kant van de lijn. Meneer is sprakeloos en ik voel de opluchting door de telefoon.
Jansje van Middendorp is adviseur en onderzoeker op het gebied van armoede en schulden. Als vrijwilliger thuisadministratie ondersteunt ze mensen met geldzorgen. Sommige elementen in deze blog zijn veranderd om de anonimiteit van de betrokkene te garanderen. Heb je vragen? Neem contact op via info@jans.je